## Głos z bunkra, który nie umilkł – 77. rocznica śmierci i ostatniej walki kpt. „Uskoka”
**Maj w lubartowskich lasach pachnie dziś spokojem.** Słońce przedziera się przez młode liście dębów, a wiatr leniwie porusza koronami sosen. Trudno uwierzyć, że 77 lat temu, w maju 1949 roku, ta sama przyroda była świadkiem jednej z najbardziej dramatycznych scen w historii polskiego powojennego oporu.
Właśnie wtedy, w Nowogrodzie, domknęła się ziemska droga kpt. Zdzisława Brońskiego „Uskoka”. Człowieka, który dla jednych był nieuchwytną legendą, a dla swoich żołnierzy – ojcem i ostatnią nadzieją na wolną Polskę.
### Ostatni bastion
„Uskok” nie zginął w otwartym polu, w blasku szarży. Zginął w ciasnym, dusznym bunkrze, osaczony przez setki funkcjonariuszy aparatu bezpieczeństwa. Wiedział, że wyjścia nie ma. Wiedział, że cena, jaką przyszłoby mu zapłacić za życie – zdrada kolegów i ideałów – jest wyższa niż śmierć. Wybierając detonację granatu, wybrał wolność, której nikt nie mógł mu odebrać.
### Dlaczego pamiętamy?
77 lat to więcej niż całe ludzkie życie. Dlaczego więc wciąż wracamy do tych wydarzeń? Ponieważ „Uskok” zostawił nam coś cenniejszego niż mapy czy rozkazy. Zostawił nam swój **Pamiętnik** – przejmujący zapis walki nie tylko z wrogiem, ale i z osamotnieniem, zmęczeniem i świadomością nadchodzącego końca.
„Walka nasza to walka dobra ze złem, prawdy z fałszem, wolności z niewolą”* – te słowa, pisane w mroku podziemnego schronu, dziś, w 2026 roku, brzmią z niesłabnącą siłą.
### Strażnicy Pamięci
Dziś, stojąc przed symbolicznym pomnikiem pośród wiekowych drzew, nie czujemy już strachu tamtych dni. Czujemy wdzięczność. Biało-czerwone znicze, które płoną u stóp granitowego głazu, są dowodem na to, że plan oprawców się nie powiódł. Chcieli zabić pamięć, a stworzyli Legendę.
W tę 77. rocznicę, pochylając głowy nad historią Kapitana, obiecujemy jedno: **Twój głos, Panie Kapitanie, nie zamilknie.
** Szlak Pamięci trwa, a każde kolejne pokolenie, które przejdzie Twoimi ścieżkami, poniesie tę iskrę dalej.
**Cześć i Chwała Bohaterom!**
**Ku Chwale Twojej Pamięci, Kapitanie „Uskok”!**
